Πέμπτη, 5 Μαΐου 2011

Δεν ήξερες δεν ρώταγες;

Χτύπησε το τηλέφωνο στο διπλανό γραφείο. Το σήκωσα. Μου απάντησε μια γλυκιά φωνή: τη Σ. παρακαλώ / δεν είναι εδώ αυτή τη στιγμή / εντάξει θα ξαναπάρω / θέλετε να αφήσετε κάποιο μήνυμα / όχι, η μητέρα της είμαι ευχαριστώ / γεια σας...
Συνηθισμένη σκηνή που όμως με έκανε να αισθανθώ λίγο περίεργα (είπα από μέσα μου α, η Σ., έχει μαμά!) και να σκεφτώ ότι εκτός λίγων εξαιρέσεων δεν ξέρω και πολλά για τους συναδέλφους μου. Για παράδειγμα, πόσο αυτονόητο είναι ότι όλοι έχουν μαμά και μπαμπά, ή ότι έχουν / δεν έχουν παιδιά ή ακόμα και γκόμενο-α;

1 σχόλιο:

Camelia W. είπε...

ase, ki egw to exw skeftei polles fores, kai kamia fora fovamai mh ginw kai rezili kai petaxe kai kamia patata giati merikio anthrwpoi de niwthoun kai aneta me kapoia tetoia themata. E, xekina thn kouventa sthn S, typou phre h mama sou..eiste megalh oikogeneia? menete akomh mazi?ktl :P