Τρίτη, 11 Μαρτίου 2014

Thanxxxx

Χθες έκλεισα 4 χρόνια γάμου. Θυμάμαι πολύ καλά εκείνον τον Μάρτη του 2010. Έκανε κρύο σαν και τώρα, όχι, ίσως λίγο λιγότερο, κι ήμουν άρρωστη, με ταλαιπωρούσε ένας απίστευτος κωλόβηχας.

Όμως ήμουν 4 μηνών έγκυος. Η κοιλιά μου μόλις είχε αρχίσει να φαίνεται. Είχα αφήσει και τα μαλλιά μου άσπρα. Έλαμπα εκείνη την ημέρα - αλήθεια. Με το μπεζ-άσπρο στράπλες (καλοκαιρινό) φόρεμά μου, με τα χρυσά κοσμήματα της μαμάς μου. Θυμάμαι ότι ο κόσμος στο δημαρχείο με χάζευε. Ακόμη κι ο πεθερός μου μού έκανε κομπλιμέντο.

Η τελετή ήταν σύντομη, στη διάρκειά της όμως πρόλαβε να χτυπήσει το κινητό της Μ., να μπερδευτούμε με τα δαχτυλίδια και να ντραπούμε με το φιλί. Α, και να μην εμφανιστεί τελικά ο δεύτερος κουμπάρος και να αναλάβει ο αδερφός του Γ.

Σήμερα, 4 χρόνια μετά και έχοντας πλέον συμπληρώσει 12 παρά έναν μήνα χρόνια σχέσης, με ένα  παιδάκι να τρίβεται στα πόδια μας -αλλά και με πολλά ευρώ μείον κι άλλες τόσες δυσκολίες- θέλω να πω ότι δεν αλλάζω αυτή τη ζωή, αυτά τα δυο υπέροχα αγόρια, με τίποτα...

ΥΓ. Και να φανταστείς ότι 6-7 χρόνια πριν ούτε ν' ακούσω ήθελα για γάμους και παιδιά...

Πέμπτη, 6 Μαρτίου 2014

Monis ή μόνος;



 












"Υπάρχει ένα ζώο που δεν το ξέρεις και είναι πολύ δύσκολο να το δεις γιατί κρύβεται πολύ καλά. Το λένε μόνις. Είναι πολύ μοναχικό, προτιμάει να είναι μόνο του ή με τη μαμά του και τον μπαμπά του. Ζει στη σαβάνα, στα δάση αλλά και στη ζούγκλα και στην Αγγλία. Είναι άσπρο, λευκό είναι και έχει γούνα και μια πολύ στριφογυριστή ουρά σαν γουρουνάκι. Δηλαδή όταν είναι μικρό είναι άσπρο και όταν μεγαλώνει καφέ. Τα μικρά έχουν καφέ μάτια, αλλά τα μεγάλα κόκκινα. Τρώει κουλούρια. Με σουσάμι. Όταν τα δει πηδάει και τα αρπάζει. Του αρέσουν πολύ. Καμιά φορά κρέμεται από τα δέντρα σαν τις μαϊμούδες. Πιο πολύ του αρέσει να είναι με τους γονείς του στη φωλιά του αν και βγαίνει κι έξω και παίζει με τα άλλα ζώα, κυρίως με τα οπόσουμ που του μοιάζουν και είναι ξαδέρφια του. Μετά γυρνάει πάλι στη φωλιά του".

[H ιστορία ενός μοναχογιού;]