Τρίτη 10 Ιουνίου 2008

R.O.A.R.



No further comment.

Δευτέρα 9 Ιουνίου 2008

Evil eye


Με αυτό που έγινε το Σάββατο αποφάσισα ότι δεν αντέχω άλλες πιέσεις. Οπότε, τηλεφώνησα στις δουλειές που εκκρεμούσαν (βλ. προηγούμενο post) και πήρα μικρή αναβολή λόγω ασθενείας. Δεν είναι ότι αισθάνομαι καλύτερα αλλά τουλάχιστον έχω δικαιολογήσει την ασυνέπειά μου σε ανθρώπους με τους οποίους θέλω να συνεργαστώ στο μέλλον. Συγνώμη αλλά δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς. Δεν θυμάμαι να έχω πέσει άλλη φορά σε τέτοιο δυσλειτουργικό gap (επαγγελματικά τουλάχιστον). Δεν θυμάμαι επίσης να έχουν συμβεί άλλη φορά τόσα (άσχημα) πράγματα μαζί. Έλεος. Θα κρεμάσω ματάκια και φρυδάκια πάνω κάτω και πλαγίως μπας και γυρίσει η τύχη (λες;). (Άσε που αυτό το blog έχει πάρει την επικίνδυνη μορφή ημερολογίου, κάτι που δεν ήταν η αρχική μου επιδίωξη - που δεν θυμάμαι πια ποια ήταν, και αν ήταν όντως κάποια.)

Κυριακή 8 Ιουνίου 2008

Χωρίς λόγια


Ξύπνησα κάπως έτσι - σαν να έχω φάει μπουνιά στο μάτι. Χάσαμε τη Λαρίσα στοπ. Συνοπτικά: ανακαλύψαμε ότι ξεπορτίζει τα βράδια κι αφήνει τη μάνα μου μόνη της! Δεν ξέρω, μερικές φορές η πραγματικότητα ξεπερνάει το σινεμά.

Τρίτη 3 Ιουνίου 2008

20 things not to do


Τι έχω κάνει από τότε που απολύθηκα. (Έχει περάσει κιόλας ένας μήνας.):

1. Έχω πάει σε τρία ραντεβού για δουλειά.
2. Έχω απορρίψει μια πρόταση για σταθερή δουλειά.
3. Έχω δεχτεί μια άλλη για free lance.
4. Έχω δεχτεί και μια τρίτη για one-off.
5. Δεν έχω κάνει τίποτα ούτε για το 3 ούτε για το 4.
6. 'Εχω δει αρκετές ώρες tv - trash και μη.
7. Έχω διαβάσει 7 μυθιστορήματα. Τα 4 ήταν πολύ καλά.
8. Έχω ξοδέψει άπειρες ώρες χαζεύοντας σκίτσα στο ffffound.com.
9. Έχω κοιμηθεί 3 φορές για μεσημέρι. Το κεφάλι μου αντί ν' αδειάσει έγινε πιο βαρύ. Αποφάσισα να μην το ξανακάνω.
10. Έχω μαγειρέψει. 2/10 φορές το φαγητό ήταν άχρηστο. Τις υπόλοιπες παραπάνω από οκ.
11. Έχω πάει 4 φορές στο γυμναστήριο. Τώρα έχει πιαστεί το σβέρκο μου και δεν μπορώ να κουνήσω.
12. Έχω πιει πολύ. Και όχι μόνο καφέ.
13. Παρόλα αυτά έχω βγει "κανονικά" έξω μόνο 3 φορές. Κι άλλη μία πήγα σινεμά.
14. Έχω αγοράσει 3 παντελόνια. Ίδια, αλλά σε άλλο χρώμα. Και φτηνά γιατί μ' έχει πιάσει τρελή τσιγκουνιά (πάλι καλά).
15. Έχω αναρρωτηθεί άπειρες φορές γιατί αργεί να πήξει τόσο το μυαλό μου.
16. Έχω χάσει τη διάθεσή μου για κουβέντα και επαφή με τον κόσμο.
17. Έχω δει τουλάχιστον 10 εφιάλτες.
18. Έχω αισθανθεί 2 φορές ότι μέσα στο υπνοδωμάτιό μου είναι και η μαμά μου. Τη μία νόμιζα ότι της κρατούσα το χέρι ενώ κρατούσα τον Γ.
19. Έχω σκεφτεί σοβαρά και για πάνω από 5 περιπτώσεις τον τελευταίο μήνα ότι είμαι κομματάκι ηλίθια. Ευτυχώς που δεν βγαίνω και πολύ έξω δηλαδή.
20. Έχω γράψει 20 posts. Μ' αυτό 21. Και μάλιστα όλο τις ίδιες μαλακίες.
ΥΓ. Επίσης έχω γκρινιάξει πάρα πολύ για όλα αυτά αλλά είπαμε 20 πράγματα όχι 21...

Δευτέρα 2 Ιουνίου 2008

Παίξ' το πάει δεν πάει


Το (μόνο;) καλό που μου έχει κάνει η έλλειψη (και αποφυγή) καθημερινής δουλειάς είναι ότι διαβάζω με πάθος. Σχεδόν ένα βιβλίο την ημέρα. Υπερβάλλω αλλά καλύτερα από να βλέπω Δρούζα ε; Σήμερα ξεκίνησα το Παίξ' το όπως πάει της Joan Didion. Αμερικανίδα γεννημένη το '34, δημοσιογράφος, δοκιμιογράφος, λογοτέχνης, κριτικός (όσα θα ήθελα να είμαι - με εξαίρεση την ημερομηνία γέννησης), ζει στη Νέα Υόρκη. Το μυθιστόρημα (από τις εκδόσεις Εμπειρία) δεν θα το επέλεγα -το εξώφυλλο και το γενικότερο στήσιμό του μοιάζει κομμένο και ραμμένο για τη "γυναικεία ψυχή"- αν δεν σκόνταφτα πάνω του καθώς γέμιζα ατάκτως την άρτι αφιχθείσα βιβλιοθήκη και δεν θυμόμουν ότι είχα ακούσει; διαβάσει; ενδιαφέροντα πράγματα για τη Didion (μάλλον σε κάποιο ξένο site για βιβλία ή από τον Γ. Μόλις είδα ότι το 2005 το Time είχε συμπεριλάβει το Play as it lays στη λίστα με τα 100 καλύτερα αγγλόφωνα μυθιστορήματα που γράφτηκαν από το 1923 www.time.com/time/2005/100books/the_complete_list.html).
Το βιβλίο λοιπόν είναι όντως μια βουτιά στη γυναικεία ψυχή (όχι όμως με την άλλη έννοια την κακή), μιλάει για μια 30άρα μισό-σταρ του Χόλιγουντ στα '70s με πολλά προβλήματα - κυρίως με τον εαυτό της. Φέρεται σαν να μην ανήκει, να μην χωράει πουθενά.
Έχει κάτι το υπνωτικό η αφήγηση που δεν είναι γραμμική έχει πολλά φλας μπακ και ροή συνείδησης αλλά με έχει παρασύρει όπως κι αυτή η χαύνωση που νιώθω τις τελευταίες μέρες...

Κυριακή 1 Ιουνίου 2008

Υoshimoto Nara


Το μοναδικό χαμογελαστό Nara-κι που βρήκα.

Καλό μήνα



Το σκίτσο είναι του Ιάπωνα Takeshi Murakami.
Προτιμάω τον Yoshimoto Nara αλλά μοιάζει τόσο θυμωμένος που δεν ταιριάζει στην ευχή...