Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2010

Νο getting any younger


H οικογένειά μου γερνάει.

Είμαστε όλοι πλέον πάνω από τα σαράντα - με πιο πρόσφατο entry σ΄αυτή τη "μαγική" δεκαετία τον αδερφό μου. Από τα έξι πρώτα ξαδέρφια μου -τρία από τη μεριά της μάνας μου κι άλλα τόσα από του πατέρα μου- συν τον αδερφό μου επτά και με μένα οκτώ, έχει βγει μόνο ένα νεαρότερο μέλος. Οι υπόλοιποι ζούμε ανύπαντροι, μόνοι ή με γκόμενες/ους "προστατευμένοι" από τα δύσκολα και τα σκληρά της οικογενειακής ζωής.

Θυμάμαι μάλιστα τον αδερφό μου, έφηβο ακόμα, να αντιμετωπίζει με τρόμο την προοπτική ότι ξανθός γαρ θα 'βγαζε ένα κοριτσάκι εξίσου ξανθό, με μπούκλες όμως και γαλάζια μάτια σαν τα δικά του.

Γι' αυτό κι η δική μας απόφαση να γίνουμε γονείς (ναι, αυτό είναι το μυστικό που έκρυβα επιμελώς τόσο καιρό και που μ' έκανε να μην μπορώ να σταυρώσω καμιά -άλλη- λέξη) δημιούργησε κάποια ένταση. Με την καλή έννοια θα έλεγα αν και γενικώς κανείς δεν ήταν ιδιαίτερα εκδηλωτικός. Πιο κομπλαρισμένος απ' όλους ήταν φυσικά ο πατέρας μου, που δεν το 'χει το παππουδίστικο, αλλά που θα πάει, θα συνηθίσει. Ήδη με ρωτάει καθημερινά χαζογελώντας "το παιδί τι κάνει;"

Ωστόσο, ο καλύτερος χαρακτηρισμός -"είστε πολύ θαρραλέοι"- ήρθε από τον μεγάλο μου επαγγελματία-εργένη-ξάδερφο, γι' αυτό κι εγώ του υποσχέθηκα να του δίνω "να κάνει λίγο" μπας κι αλλάξει γνώμη.

Wish me luck!

11 σχόλια:

aniaris είπε...

δεν έχω γνωρίσει παππού να μην έχει βρει αυτό το παππουδίστικο αργά η γρήγορα.

Thomas Xomeritis είπε...

All the best :o)

alepou είπε...

@aniaris: καλώς την. Μάλλον έχεις δίκιο, αν και ο δικός μου το παίζει τζόβενος - ακόμα...
@Thomas: thanxxx

crispy είπε...

Με το καλο!

alepou είπε...

Ευχαριστώ!

zoi είπε...

χαίρομαι πολύ για σένα! και χρειαζόμουν τόσο πολύ ένα καλό νέο, έστω και για κάποιον που δεν γνωρίζω στην "πραγματική" ζωή! Θα αλλάξει η ζωή σου προς το καλύτερο όσο δεν μπορείς να φανταστείς!

alepou είπε...

Εγώ να δεις πόσο το χρειαζόμουν το καλό νέο! Χαίρομαι που σ' έκανα να χαρείς. Ευχαριστώ πολύ...

Mamouli είπε...

Δεν μπορώ να σου περιγράψω το πόσο θα αλλάξει η ζωή σου (προς το καλύτερο εννοείται). Δε δεν ξέρω πόσους σκριβώς μήνες που θα κρατάς το μωρό σου στα χέρια σου θα σκέφτεσαι ένα μόνο πράγμα: "Μα από που έπαιρνα χαρά τόσα χρόνια;". Believe me!
Όσο για τον παππού, αγόρασε του από τώρα Pampers, γιατί θα τα χρειαστεί..

alepou είπε...

Mamouli διάβασα το blog σου... ελπίζω να έχω κι εγώ αντίστοιχες αντιδράσεις!

Μια δεύτερη γνώμμη είπε...

επιλογές είναι αυτές.. πολλές φορές δεν είν τόσο μελετημένες αλλά μας καθορίζουν την ζωή

Mamouli είπε...

Να είσαι σίγουρη!!

Αν δεν έχεις, θα κατεβάσω τα βρακιά μου, θα βάλω pampers και θα βγω βόλτα στην πλατεία Συντάγματος!